Co to jest anchor tekst i jak jest zbudowany link

Aby cały artykuł miał spójną formę, należy najpierw uporządkować podstawową wiedzę o linkach. Link to łącze prowadzące czytelnika do kolejnych treści: fragmentów strony, podstron, stron zewnętrznych lub nawet do połączeń telefonicznych.

Podstawowy link zawiera docelowy adres i anchor tekst. W wersjach rozbudowanych najpopularniejsze atrybuty to:

• title — tak jak w obrazach, tytuł linku,
• target — definiuje, czy link ma otwierać nową kartę przeglądarki, nowe okno przeglądarki, czy ma być otwarty w tym samym oknie,
• rel — informuje boty indeksujące, jak interpretować link. Tu SEO-wcy spierają się na temat zastosowania parametru „nofollow", czyli polecenia, aby skrypty indeksujące nie podążały za treścią linku.

Z perspektywy SEO anchor tekst bywa ważniejszy niż sam adres docelowy, bo mówi Google, czego dotyczy strona, do której prowadzi link. Sam URL może być techniczny, krótki albo mało opisowy. Anchor jest komunikatem. Jeśli do strony prowadzą linki z tekstem „parkiety Poznań", Google dostaje inny sygnał niż przy linkach „kliknij tutaj". I właśnie dlatego anchor tekstu nie warto zostawiać przypadkowi.

Typy anchor tekstów

Z grubsza i bardzo ogólnie treść anchorów, czyli tekstów będących treścią linku, można rozróżnić na kilka typów:

• Exact match — czyli tekst = pozycjonowana fraza. Wprost, bez ściemniania. Przykład: „sukienka wieczorowa". Takie linki robią największą robotę, ale są też najbardziej ryzykowne, jeśli zaczyna ich być za dużo.
• Partial match — linki, gdzie fraza jest podana w formie pośredniej, gramatycznie zmienionej albo rozbudowanej. Przykład: „sukienka mała czarna na wieczór". To zwykle bezpieczniejszy wariant, bo wygląda bardziej naturalnie.
• Brand — linki wprost na nazwę producenta lub marki. Przykład: „Orsay". Są ważne, bo budują wiarygodność profilu linkowego i pokazują, że strona jest rozpoznawalna jako marka, a nie tylko jako worek fraz.
• URL — linki, w których treść anchora jest taka sama jak adres docelowy. Wyglądają naturalnie, szczególnie w cytowaniach, stopkach, katalogach i prostych wzmiankach, ale same w sobie słabo komunikują temat strony.
• Generic — linki z elementów typu „czytaj więcej", „sprawdź", „tutaj". Są naturalne, bo występują w internecie masowo, ale z punktu widzenia SEO niewiele mówią o stronie docelowej.

Nie ma jednego typu anchora, który zawsze będzie najlepszy. Exact match daje mocny sygnał, ale łatwo przesadzić. Brand i URL wyglądają naturalnie, ale same nie załatwią pozycjonowania. Partial match często jest złotym środkiem. Generic nie jest złem, o ile nie dominuje całego profilu linkowego.

Najlepsze praktyki dla prawidłowego anchor tekstu

Jaki ma być tekst anchora, aby wszystko pracowało prawidłowo?

• Musi być zwięzły. Anchor nie powinien być zdaniem na pół akapitu. Ma szybko powiedzieć użytkownikowi i wyszukiwarce, dokąd prowadzi link.
• Musi być adekwatny do docelowej strony. Jeśli linkujesz do strony o audycie SEO, anchor powinien dotyczyć audytu, a nie przypadkowej frazy, którą akurat chcesz dopalić.
• Nie może być spamowy. Dziesięć linków z identycznym tekstem „najlepsze tanie pozycjonowanie stron Poznań" nie wygląda jak naturalny internet. Wygląda jak desperacja.
• Nie powinien być wyłącznie generyczny. „Czytaj więcej" jest czasem potrzebne, ale jeśli cała strona linkuje wewnętrznie samymi „więcej", „tutaj" i „sprawdź", to marnujesz własny potencjał.

Co ważne, na ogół nie masz kontroli nad linkami przychodzącymi. Tym bardziej ważne jest, aby odpowiednio optymalizować linkowanie wewnętrzne. Tam masz pełną kontrolę: nad miejscem linku, anchorem, kontekstem i stroną docelową. Tym bardziej warto zadbać też o jakość świadomego linkowania z zewnątrz.

Zwięzły tekst kotwicy

Nie ma określonego limitu długości dla anchor tekstu. Długość anchora powinna być jak najkrótsza, ale bez utraty sensu. Link powinien być zachęcający do kliknięcia i jednocześnie jasny dla użytkownika.

Dobry anchor: „audyt SEO sklepu internetowego". Zły anchor: „kliknij tutaj, żeby przeczytać bardzo ważne informacje o tym, jak można poprawić stronę i sprawdzić różne rzeczy techniczne". Pierwszy mówi, co znajduje się pod linkiem. Drugi opowiada historię, której nikt nie potrzebował.

Trafność strony docelowej

W miarę dojrzewania wyszukiwarek zaczęto określać coraz więcej wskaźników biorących udział w ustalaniu pozycji w wynikach wyszukiwania Google. Trafność strony docelowej jest jedną z takich cech. Prawidłowe powiązanie tematów strony A i strony B jest bardzo istotne i może przełożyć się na poprawę rankingu obu stron.

Trafność linków to naturalny parametr, który możesz oszacować intuicyjnie. W dużym skrócie liczy się:

• temat strony źródłowej,
• treść tekstu kotwicy na tej źródłowej stronie,
• zgodność tego tekstu z docelową podstroną.

O co chodzi? Ano o to, że jeśli pozycjonujesz stronę, na której sprzedajesz sukienki, nie linkujesz jej na forum działkowców w wątku o uprawie kapusty. Temat domeny i konkretnego URL-a ma znaczenie. Link musi być spójny ze stroną docelową. Inaczej wygląda jak przypadek albo spam.

Gęstość słów kluczowych

Tu sprawa wynika wprost z aktualizacji Pingwina. O Pingwinie możesz przeczytać w osobnym artykule: jak działa algorytm Pingwin. Google uważnie przygląda się słowom kluczowym w tekście anchora. Jeśli zbyt wiele linków przychodzących zawiera dokładnie ten sam tekst, zaczyna to wyglądać podejrzanie i może oznaczać, że linki nie są naturalne.

Docelowo najlepszą praktyką jest uzyskiwanie linków i tekstów kotwic dotyczących docelowych fraz, ale w sposób różnorodny. Problem nie polega na tym, że exact match jest zły. Problem polega na tym, że profil linkowy złożony prawie wyłącznie z exact matchy wygląda sztucznie. Konsekwencją może być spadek zaufania do domeny, ograniczenie efektu linków, a w skrajnych przypadkach filtr algorytmiczny.

Jak właściwie rozkładać treść anchorów

Odpowiedź na to pytanie w teorii jest banalna: po równo. W praktyce nie jest tak prosto. Jak wspomniałem wyżej, nie masz całkowitej kontroli nad linkami w internecie. Co więc zrobić, jeśli chcesz przygotować płatny artykuł w poczytnej witrynie?

Zawsze, ale to zawsze, przed rozpoczęciem prac ogólnie nazywanych link buildingiem należy zebrać i przeanalizować strukturę anchorów. Najpierw sprawdzasz profil linkowy w Ahrefs, Semrush albo innym narzędziu. Potem eksportujesz anchory, grupujesz je według typów: brand, URL, exact match, partial match, generic. Następnie sprawdzasz, których linków masz za dużo, których brakuje i które frazy wymagają wzmocnienia. Dopiero wtedy można planować nowe publikacje i anchor teksty.

To nie jest wróżenie. To zwykła higiena pracy. Bez tego kupowanie linków przypomina dokładanie soli do zupy bez spróbowania, czy już nie jest przesolona.

Dystrybucja anchor tekstów na stronie produktowej

Poniżej przygotowałem wykres z przykładową dystrybucją anchorów dla stron produktowych.

W nieodległej przyszłości dopiszę jeszcze przykładowe struktury tekstu dla innych typów podstron. Inaczej wygląda profil linkowania strony głównej, inaczej kategorii, inaczej produktu, a jeszcze inaczej artykułu poradnikowego. W każdym przypadku trzeba patrzeć na kontekst.

Wnioski

1. Nie ma jednego idealnego anchora. Liczy się profil linkowy, nie pojedynczy link. Jeden exact match może pomóc, ale sto identycznych exact matchy może zacząć wyglądać jak manipulacja.

2. Różnorodność anchorów chroni przed problemami. Pingwin nauczył SEO-wców, że przesadna powtarzalność fraz w linkach jest ryzykowna. Naturalny profil zawiera brand, URL, partial match, exact match i anchory generyczne.

3. Linkowanie wewnętrzne jest pod pełną kontrolą. Warto je optymalizować, bo tam nie trzeba prosić nikogo o zmianę anchora. Możesz świadomie wzmacniać najważniejsze podstrony i jednocześnie pomagać użytkownikowi przechodzić przez stronę.

4. Zanim kupisz linki, sprawdź, co już masz. Analiza anchor tekstów przed link buildingiem to podstawa. Bez niej możesz wzmacniać to, czego masz już za dużo, albo pogłębiać problem, który później będzie trudno odkręcić.